TRE op een SPACE-BED

‘Use the force’!

Wanneer S. de praktijkruimte binnenstapt voor de ‘tril-therapie’, zoals hij de TRE-sessies noemt, ligt alles al klaar. S. is een jong volwassen man met een verstandelijke beperking en kenmerken van autisme en ADHD. Hij is kwetsbaar, ervaart veel stress, heeft angstklachten en psychoses liggen op de loer. 

De sessie gaat beginnen. Eerst genieten we van een kop thee en een kort gesprek over wat er op dit moment in S. omgaat. Vervolgens gaan we stap voor stap te werk. S. legt de mat onder het dakraam, zodat hij de lucht kan zien. Vervolgens creëert hij met een scala aan kussens en bolsters een eigen comfortabele plek, zijn ’SPACE-BED’. Een deken erbij en hij is helemaal klaar. De zelf gekozen muziek (deze keer thema’s uit de film Starwars) vult de ruimte en ook het volume bepaald hij zelf.

We richten geleidelijk de aandacht wat naar binnen. Ik vraag S. om te observeren waar de mat zijn lichaam raakt. Of hij het warm heeft of koud. Of zijn hart rustig of onrustig klopt. Binnen ons vaste ritueel passen we het aan naar wat er op dat moment speelt. Voor even hoeft S. niets anders te doen dan ontspanning toe te staan, en ik merk dat zijn ademhaling wat rustiger wordt terwijl hij zijn ogen sluit. 

Op mijn aanwijzing zet S. zijn voetzolen tegen elkaar aan en brengt zijn knieën langzaam naar elkaar toe. Dat is de oefening waarmee hij het mechanisme om te kunnen trillen activeert. “Ik zet de motor aan,” zegt hij, en hij speelt met zacht en dan weer wat harder shaken. Het ontladen van spanning middels TRE verloopt moeiteloos. Voor het eerst voelt S. de trilling ook langs zijn ruggengraat omhoog bewegen en er verschijnt een glimlach op zijn gezicht.

S. heeft vele keren onder begeleiding TRE gedaan, waardoor hij stap voor stap heeft kunnen wennen aan de bewegingen die zijn lijf maakt. Het is niet langer vreemd en ook niet overweldigend voor hem. Zijn lichaam kent het en zijn hoofd is er helemaal okay mee. Bovendien weet hij precies hoe hij het proces kan stoppen.

Op een ’SPACE-BED’ is het goed vliegen, maar alleen als je zelf kunt sturen en kunt vertrouwen op de rem. Zo maakt S. vele ‘ritjes’ en hij ontdekt stap voor stap dat zijn lichaam vóór hem werkt i.p.v. tegen hem. Dat mag hij ontdekken en daarin zijn eigen tempo bepalen.

TRE is ingezet met als doel;

-om (oplopende) spanning meer te kunnen herkennen 

-om (vastgehouden) spanning gedoseerd los te laten 

-om de regulatie hiervan te verbeteren

-om de eerder opgedane angstige ervaring met trillen om te zetten naar een betere ervaring

-om lichaamsbewustzijn en veerkracht te versterken

-om stabieler te kunnen blijven

Naast TRE (alleen onder mijn begeleiding) wordt S. ondersteund door een kring van familieleden en vrienden, krijgt psychologische ondersteuning, ondersteuning middels dagbesteding en sport activiteiten. De moeder van S. heeft eerst zelf TRE ervaren, voordat S. sessies bij mij kwam doen.

Foto’s en tekst zijn met toestemming van S. en zijn ouder geplaatst.

José Löhr, Praktijk voor TRE, Adem coaching, Kunstzinnige begeleiding en Persoonlijke retreats.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *